Άρθρο - άποψη που φιλοξενήθηκε την 04/12/2025 στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" > ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ Η πρόσφατη εξάρθρωση της μεγάλης εγκληματικής οργάνωσης που δραστηριοποιούνταν σε όλη την Ελλάδα μέσω τηλεφωνικών και ψηφιακών απατών δεν αποτελεί ένα ακόμη μεμονωμένο περιστατικό αστυνομικού ενδιαφέροντος. Αντιθέτως, αναδεικνύει με απόλυτη σαφήνεια τη βαθιά μεταμόρφωση του οικονομικού εγκλήματος στη χώρα μας. Οι μηχανισμοί που αποκαλύφθηκαν, ήταν: ένα “ Call Centre” δεκάδων τηλεφωνητών, τεχνική υποστήριξη για τη δημιουργία παραπλανητικών τραπεζικών ιστοσελίδων, δίκτυο “Money Mules ”, διασπορά των επιχειρησιακών κέντρων – συνθέτουν όχι μια σπείρα ευκαιριακών δραστών, αλλά ένα κανονικό επιχειρησιακό μοντέλο εγκλήματος. Ένα μοντέλο που λειτουργεί με ιεραρχία, πειθαρχία και τεχνογνωσία. Στο πρόσφατο “CEPOL Research & Science Conference 2024-2025” με θέμα τα «εγκληματικά δίκτυα στην Ευρώπη», που διεξήχθη τον Μάρτιο στην Όστια της Ιταλίας, παρουσίασα μια αναλυτική έρευνα για τα...
Άρθρο μου, δημοσιευμένο στην εξαμινιαία περιοδική έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου "Αχχιλίου Πόλις" , σελ. 150 - 159 . ( Αχιλλίου Πόλις ) Το άρθρο εξετάζει ένα φαινόμενο που παίρνει ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις: τη βία των ανηλίκων στο περιβάλλον του διαδικτύου. Η βασική θέση είναι ότι, μολονότι οι εκδηλώσεις νεανικής επιθετικότητας δεν αποτελούν ιστορική καινοτομία, η τωρινή μορφή τους είναι ποιοτικά διαφορετική και ποσοτικά ενισχυμένη εξαιτίας της μονοδιάστατης σχεδόν παρουσίας των νέων στον ψηφιακό κόσμο. "Κάιν και Άβελ" Η καθημερινότητα των εφήβων αναπτύσσεται ολοένα περισσότερο μέσα σε οθόνες, σε κοινωνικά δίκτυα και πλατφόρμες παιχνιδιών, όπου η αναζήτηση ταυτότητας, αποδοχής και κύρους διαδραματίζεται ενώπιον αόρατου αλλά απεριόριστου κοινού. Σ’ αυτό το περιβάλλον, τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και εικονικού κόσμου θολώνουν, η ανωνυμία ή η ψευδωνυμία δίνουν πλασματική αίσθηση ασφάλειας και ελέγχου, ενώ η ακαριαία διάδοση κάθε ανάρτ...
Άρθρο - Άποψη στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" Π οιος αποφασίζει σήμερα τι μαθαίνουμε, τι διαβάζουμε και τι πιστεύουμε; Παλιά ήταν οι εφημερίδες, τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις. Τώρα, αυτή τη δουλειά την έχουν αναλάβει αόρατοι «αλγόριθμοι». Αυτά τα μικρά κομμάτια προγράμματος που καθορίζουν τι θα εμφανιστεί στην οθόνη μας. Αυτοί επιλέγουν ποια ανάρτηση θα δούμε στο Facebook, ποιο βίντεο θα μας προτείνει το YouTube, ποια είδηση θα φανεί πρώτη στο κινητό μας. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, οι αλγόριθμοι έγιναν οι νέοι εκδότες του κόσμου. Δεν έχουν πρόσωπο, δεν έχουν γνώμη, δεν έχουν συνείδηση. Έχουν μόνο έναν στόχο, το να μας κρατούν όσο περισσότερο μπορούν μπροστά στην οθόνη. Για να το πετύχουν αυτό, στην κυριολεξία μας «παρακολουθούν». Όχι με κακή πρόθεση, αλλά με μαθηματική ψυχρότητα που μετράει με ακρίβεια: τι μας αρέσει, σε ποια θέματα σταματάμε, ποια βίντεο βλέπουμε μέχρι τέλους. Και μετά, μας δείχνουν περισσότερο από τα ίδια. Έτσι δημιουργούνται οι λεγόμενες «φούσκε...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου